Διεθνής τύπος

Ένα γράμμα από την Ιταλία για τις ημέρες του κορωνοϊού

Η καταξιωμένη Ιταλίδα συγγραφέας Francesca Melandri, η οποία βρίσκεται σε καραντίνα εδώ και τρεις εβδομάδες εξαιτίας του ξεσπάσματος του Covid-19, έγραψε ένα γράμμα “από το μέλλον” προς τους Βρετανούς και λοιπούς συν-Ευρωπαίους, παραθέτοντας το εύρος των συναισθημάτων που πιθανόν θα αντιμετωπίσουν οι άνθρωποι τις επόμενες εβδομάδες.

Σας γράφω από την Ιταλία, πράγμα που σημαίνει ότι σας γράφω από το μέλλον σας. Είμαστε στο σημείο στο οποίο θα βρίσκεστε και εσείς σε λίγες μέρες. Τα επιδημιολογικά γραφήματα μας δείχνουν όλους μπλεγμένους σε έναν παράλληλο χορό.

Στην πορεία του χρόνου, δεν είμαστε παρά μόνο λίγα βήματα μπροστά σας, ακριβώς όπως η Γουχάν προηγούνταν μερικές εβδομάδες. Σας βλέπουμε να συμπεριφέρεστε ακριβώς όπως συμπεριφερόμασταν και εμείς. Να υποστηρίζετε τα ίδια επιχειρήματα, ακριβώς όπως εμείς, να βρίσκεστε ανάμεσα σε εκείνους που ακόμα επιμένουν πως “είναι μόνο μια γρίπη, προς τί όλος ο ντόρος;” και σε αυτούς που έχουν ήδη καταλάβει περί τίνος πρόκειται.

Όπως σας βλέπουμε από ‘δω, από το μέλλον σας, ξέρουμε ότι αρκετοί από εσάς, κλεισμένοι στο σπίτι όπως σας προέτρεψαν, παραθέτατε τσιτάτα από τον Orwell, κάποιοι ακόμα και από τον Hobbes. Σύντομα, όμως, θα είστε αρκετά απασχολημένοι για κάτι τέτοιο.

Πρώτα απ’ όλα, σίγουρα θα φάτε. Και όχι μόνο επειδή είναι ένα από τα ελάχιστα πράγματα που μπορείτε ακόμα να κάνετε.

Θα βρείτε χιλιάδες γκρουπ στα κοινωνικά δίκτυα, με συμβουλές για το πως να ξοδέψετε δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο σας. Θα γίνεται μέλος σε όλα, και μετά από λίγες μέρες θα τα αγνοήσετε παντελώς.
Θα κατεβάσετε αποκαλυπτική λογοτεχνία από τα ράφια της βιβλιοθήκης σας, μα σύντομα θα ανακαλύψετε ότι δεν έχετε καμία διάθεση να διαβάσετε.

Θα ξαναφάτε. Δε θα κοιμάστε καλά. Θα αναρωτιέστε τι συμβαίνει στη δημοκρατία. Θα έχετε μια ασταμάτητη online κοινωνική ζωή – στο Messenger, Whatsapp, Skype, Zoom…

Θα σας λείπουν τα ενήλικα παιδιά σας όπως δε σας είχαν λείψει ποτέ ξανά; η συνειδητοποίηση ότι δεν έχετε ιδέα πότε θα τα ξαναδείτε θα σας χτυπήσει σαν μια γροθιά στο στήθος. Πίκρες του παρελθόντος και διαφωνίες θα μοιάζουν πλέον άσχετες. Θα τηλεφωνήσετε σε ανθρώπους που είχατε υποσχεθεί να μην ξαναμιλήσετε, μόνο και μόνο για να τους ρωτήσετε “Πώς είσαι;”. Πολλές γυναίκες θα υποστούν βία μέσα στο σπίτι τους.

Θα αναρωτιέστε τι συμβαίνει με όλους εκείνους που δε μπορούν να μείνουν στο σπίτι, ακριβώς επειδή δεν έχουν στέγη. Θα αισθάνεστε ευάλωτοι/ες, πηγαίνοντας για ψώνια σε έρημους δρόμους, ειδικά αν είστε γυναίκες. Θα σκέφτεστε αν κάπως έτσι καταρρέουν τελικά οι κοινωνίες. Συμβαίνει όντως τόσο γρήγορα; Θα διώξετε αυτές τις σκέψεις και μόλις επιστρέψετε σπίτι, θα φάτε ξανά.
Θα πάρετε κιλά. Θα ψάξετε για online ασκήσεις γυμναστικής.

Θα γελάσετε. Θα γελάσετε πολύ. Θα αποκτήσετε ένα μαύρο χιούμορ που δεν είχατε στο παρελθόν. Ακόμα και άνθρωποι που έπαιρναν τα πάντα τραγικά σοβαρά, θα αναλογιστούν τον παραλογισμό της ζωής και του σύμπαντος.

Θα κανονίζετε ραντεβού με τους φίλους και συντρόφους σας στις ουρές των σουπερμάρκετ, μόνο και μόνο για να τους δείτε για λίγο από κοντά, τηρώντας παράλληλα όλους τους κανόνες της κοινωνικής αποστασιοποίησης.

Θα μετρήσετε όλα τα πράγματα που δε χρειάζεστε.

Η πραγματική φύση των γύρω σας θα αποκαλυφθεί με απόλυτη διαύγεια. Θα επιβεβαιωθείτε, μα και θα εκπλαγείτε.

Θεωρητικοί που ήταν μέχρι πρότινος παρόντες στις ειδήσεις, θα εξαφανιστούν· ξαφνικά οι απόψεις τους είναι εκτός θέματος. Κάποιοι θα αναζητήσουν καταφύγιο σε εκλογικεύσεις τόσο αποκομμένες από οποιαδήποτε μορφή ενσυναίσθησης που οι άνθρωποι θα σταματήσουν να τους ακούν. Αντιθέτως, άνθρωποι που μέχρι πρότινος αγνοούσατε, θα αποδειχθούν καθησυχαστικοί, δοτικοί, αξιόπιστοι, πραγματιστές και μάντες.

Εκείνοι που θα σας προσκαλέσουν να δείτε όλο αυτό το χάος ως μια ευκαιρία για περιβαλλοντική ανανέωση, θα σας βοηθήσουν να δείτε τα πράγματα με μια πιο ευρεία ματιά. Θα τους βρείτε, επίσης, ιδιαίτερα ενοχλητικούς: ωραία, ο πλανήτης αναπνέει καλύτερα επειδή οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα έχουν μειωθεί στο μισό, αλλά πώς θα πληρώσεις τους λογαριασμούς σου τον επόμενο μήνα;

Δε θα κατανοείτε αν το να είστε αυτόπτες μάρτυρες της δημιουργίας ενός νέου κόσμου είναι μια μεγαλεπήβολη ή άθλια συνθήκη.

Θα παίζετε μουσική από τα παράθυρα και τους κήπους. Όταν μας είδατε να τραγουδάμε όπερα από τα μπαλκόνια μας σκεφτήκατε “αχ, αυτοί οι Ιταλοί”. Μα ξέρουμε ότι θα τραγουδήσετε και εσείς ο ένας στον άλλον ανεβαστικά τραγούδια. Και όταν θα φωνάζετε το “I Will Survive” από τα παράθυρά σας, θα σας βλέπουμε και θα γνέφουμε καταφατικά, ακριβώς όπως έκαναν και οι άνθρωποι της Γουχάν βλέποντας μας, έχοντας ήδη τραγουδήσει από τα μπαλκόνια τους το Φλεβάρη.

Πολλοί από εσάς θα αποκοιμηθείτε με την υπόσχεση ότι το πρώτο πράγμα που θα κάνετε αμέσως μόλις τελειώσει η απαγόρευση, θα είναι η αίτηση διαζυγίου.
Άλλοι θα κάνετε παιδιά.

Τα παιδιά σας θα παρακολουθούν μαθήματα ηλεκτρονικά. Θα είναι φρικτοί μπελάδες· θα σας δίνουν χαρά.
Οι ηλικιωμένοι θα είναι ανυπάκουοι σαν αγριεμένοι έφηβοι· θα χρειαστεί να τσακωθείτε μαζί τους προκειμένου να τους απαγορέψετε να βγουν έξω, να μολυνθούν και να πεθάνουν.

Θα προσπαθήσετε να μην σκέφτεστε τους μοναχικούς θανάτους στις μονάδες εντατικής θεραπείας.
Θα θέλετε να καλύψετε με ροδοπέταλα τα βήματα των εργαζομένων υγείας.

Θα σας πουν ότι η κοινωνία είναι ενωμένη μπροστά σε μια κοινή προσπάθεια, θα σας πουν ότι είστε όλοι στην ίδια βάρκα. Και θα είναι αλήθεια. Αυτή η εμπειρία θα αλλάξει για τα καλά το πως αντιλαμβάνεστε τους εαυτούς σας ως μεμονωμένα κομμάτια ενός μεγαλύτερου συνόλου.

Ωστόσο, η κοινωνική τάξη διαφοροποιεί. Το να είσαι κλεισμένος σε ένα σπίτι με ωραίο κήπο δεν είναι το ίδιο με το να μένεις σε ένα μικρό διαμέρισμα με πολλά άτομα. Ούτε το να μπορείς να δουλεύεις από το σπίτι με το να βλέπεις τη δουλειά σου να χάνεται. Αυτή η βάρκα στην οποία όλοι θα πλεύσετε προκειμένου να αντιμετωπίσετε την επιδημία δε θα μοιάζει ίδια για όλους, ούτε και θα είναι ίδια για όλους· ποτέ δεν ήταν.

Κάποια στιγμή θα καταλάβετε ότι είναι μια δύσκολη κατάσταση. Θα φοβηθείτε. Θα μοιραστείτε τους φόβους σας με τους αγαπημένους σας, ή θα τους κρατήσετε για τον εαυτό σας, για να μην τους επιβαρύνετε παραπάνω.

Θα ξαναφάτε.

Είμαστε στην Ιταλία, και αυτά είναι όλα όσα ξέρουμε για το μέλλον σας. Είναι όμως μια μελλοντική πρόβλεψη μικρής κλίμακας. Είμαστε μάντες χαμηλών τόνων.
Αν στρέψουμε το βλέμμα μας στο πιο μακρινό μέλλον, ένα μέλλον άγνωστο σε όλους μας, το μόνο που μπορούμε να σας πούμε είναι αυτό: όταν όλα αυτά τελειώσουν, ο κόσμος δε θα είναι πια ο ίδιος.

Πηγή: https://www.theguardian.com/world/2020/mar/27/a-letter-to-the-uk-from-italy-this-is-what-we-know-about-your-future

Μετάφραση: Έλλη Ξυπολιτάκη

Null
Πατήστε για να σχολιάσετε

Πρέπει να έχετε λογαριασμό για να στείλετε σχόλιο Σύνδεση

Αφήστε απάντηση

To Top