Πολιτισμός

Παρουσίαση βιβλίου της Ευαγγελίας Τυμπλαλέξη

Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λιβαδειάς, οι Εκδόσεις Πηγή και η  συγγραφέας Ευαγγελία Τυμπλαλέξη σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου με τίτλο «Επιμενίδειος Οίστρος», στην Αίθουσα “Θολωτό Κρύας” Λιβαδειά, το Σάββατο 3 Νοεμβρίου στις 19:30.

Το έργο παρουσιάζεται με τη μορφή θεατρικού δρώμενου, στο οποίο συμμετέχουν οι: Ειρήνη Γουργιώτη,  Δημήτρης Λεβέντης,  Γιώργος Αγραφιώτης. Οι απαγγελίες πλαισιώνονται με την πιανιστική παρέμβαση της  Όλγας Ευθυμίου.

Η παρουσίαση διανθίζεται με την εισήγηση-προσέγγιση της  Κατερίνας Δημόκα (Φιλόλογος-Συγγραφέας). Η συγγραφέας του βιβλίου θα αναφερθεί στο έργο.

Η συγγραφέας

Η Ευαγγελία Τυμπλαλέξη γεννήθηκε στο Μόναχο της Γερμανίας. Διδάσκει τη γαλλική γλώσσα επί 25 συναπτά έτη. Το 2014 ξεκίνησε σπουδές στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, τις οποίες διέκοψε συνειδητά.

Το 2014 διακρίνεται με τον τρίτο έπαινο απ’ την Εταιρεία Λογοτεχνών Πάφου για το αλληγορικό διήγημα «Στα ρηχά της κλεψύδρας», το οποίο άπτεται της θεματικής του χρόνου και το πώς αυτός επηρεάζει την ανθρώπινη οντότητα. Την ίδια χρονιά αποσπά το τρίτο βραβείο απ’ το περιοδικό «Κελαινώ» για το ποίημα «Φουσκοθαλασσιά», το οποίο πραγματεύεται αλληγορικά τη θεματική της ζωής, η οποία παρομοιάζεται με τη θάλασσα.

Το 2015 εκδίδεται το ποιητικό της έπος «Φωνή βοώντος εν τη ερήμω» απ’ τις εκδόσεις Αγγελάκη, το οποίο συγγράφεται με μαθήτριά της και αφορά στο διαχρονικό χάσμα των γενεών.

Το 2017 οι εκδόσεις Ωρίωνας εκδίδουν την ποιητική της σύνθεση «Στις ακρώρειες της

Μοναξιάς», η οποία αφορά στον εκφυλισμό των σχέσεων ανάμεσα στα δύο φύλλα, τα οποία ασφυκτιούν προσπαθώντας να επιτηδευτούν-αποδείξουν τον ρόλο τους ενστερνιζόμενα τις δοτές συμπεριφορές υπό το θεμελιακό πλαίσιο της πατριαρχίας.

Ταυτόχρονα, πολλά κείμενά της έχουν δημοσιευτεί στα διαδικτυακά περιοδικά Λόγιος

Ερμής, Σφήκα, Αιολικά Γράμματα και Fractalart.

 Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

«Όταν οι Άνθρωποι βιώνουν ως αναγκαστική τη συνάθροισή τους.
Όταν μέσα στα κλειστά μιας Πλατείας όρια εκτείνεται ο Κόσμος.
Όταν η Ελευθερία κι η Ειρήνη διχονοούν για το σημαντικό κι ομονοούν για το ασήμαντο.
Όταν η Ζήση μια Μηλιά είναι π’ ευνουχίζει την αυτονομία των κλώνων.
Όταν η Θάλασσα πιότερο από παντιέρα ανεμίζει.
Όταν Βασανιστές και Βασανισμένοι του juggernaut ιππεύουν τα καπούλια.
Όταν Εκείνος την ιδιωτική εξηγεί οδό του κι Εκείνη καταχθόνιο σχέδιο αποκαλύπτει.
Όλοι γονυπετείς ικετεύουν σαν παράξενοι Ταξιδιώτες κι η Ποίηση, που γράφεται, ένα λωλού παράπονο στυφό όλους να μας αφορά.
Ιλάρια ο φόβος της Εκκλησίας, Σατουρνάλια των πλουσίων ο φόβος. Κι αν και τα δυο μαζί ο φόβος της Ηθικής, Φόβος τι εστί;
Όταν οι Άνθρωποι σαρανταπληγιασμένοι ορθώνονται, δεν λαχταρούν άλλη μια μέρα για να ζήσουν, μα για να νικήσουν.
Αφού γνωρίζουν πως φόβος, ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΙΑ εστί…»

Null
Πατήστε για να σχολιάσετε

Πρέπει να έχετε λογαριασμό για να στείλετε σχόλιο Σύνδεση

Αφήστε απάντηση

To Top